Χριστούγεννα

Το δέντρο του δεν είχε στολίδια, είχε μόνο τη βάση, τα πράσινα κλαριά και το αστέρι. Είχε φροντίσει να έχει λίγο χώρο από κάτω, ώστε εκεί, ήλπιζε, κάποτε να μπαίνουν τα δώρα των παιδιών. Στολίδια θα το γέμιζε σιγά-σιγά, μόνο με όσα δώρα, ήλπιζε επίσης, θα του έφερναν μες στα χρόνια. Ή ίσως κάτι να αγόραζε κι εκείνος, από το παζάρι που οργάνωνε το νοσοκομείο κάθε Χριστούγεννα, να μη φαίνεται και εντελώς άδειο το δέντρο.

Τα Χριστούγεννα είναι για όλους. Για όσους λείπουν, για όσους θα 'ρθουν, για όσους τυχαίνει να 'ναι τώρα εδώ. Για λίγες μέρες το σαλόνι του σπιτιού μετατρέπεται στο κέντρο του κόσμου, το τζάκι μάς μαζεύει συνεχώς κοντά του, κι αν τύχει και χιονίσει γίνονται όλοι ευτυχισμένοι. Ξάφνου τα περιττά απομακρύνονται, κάθε κρύα χριστουγεννιάτικη μέρα έχει μέσα της λίγη παραπάνω γαλήνη και κάθε άγια νύχτα επαναφέρει ξανά την τρυφερότητα.

Όσοι είναι μόνοι χαίρονται για τους υπόλοιπους, γιατί η ευτυχία έρχεται και γεμίζει μερικές μέρες τα σπίτια τους. Ένα καντήλι σιγοκαίει στην κουζίνα, το ραδιόφωνο παίζει χαμηλά μην ενοχλεί και δύο μελομακάρονα στο κομοδίνο, αφημένα για τα παιδιά όταν ξυπνήσουν.

Η αγάπη μακροθυμεί,
χρηστεύεται,
η αγάπη ου ζηλοί,
η αγάπη ου περπερεύεται,
ου φυσιούται,
ουκ ασχημονεί,
ου ζητεί τα εαυτής,
ου παροξύνεται,
ου λογίζεται το κακόν,
ου χαίρει επί τη αδικία,
συγχαίρει δε τη αληθεία,
πάντα στέγει,
πάντα πιστεύει,
πάντα ελπίζει,
πάντα υπομένει.
Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει

        -Απόστολος Παύλος